گفتم از آب بگویم لب من گفت حسین

رفتم از گل بسرایم که چمن گفت حسین

چه شده؟ موسم روضه است، ببین از داغش

فاطمه باز زمین خورد، حسن گفت حسین

در سینه، نیتم همه اش نذر تو حسین

حالِ عبادتم همه اش نذر تو حسین

خرده فروش نیستم و عمده می دهم

یکجا محبتم همه اش نذر تو حسین

یا در فراق کرب و بلا می کُشی مرا

یا با غم امام رضا می کُشی مرا

بالای سر اگر نکشی ام بدون شک

پایین پای خود به خدا می کُشی مرا

روی قبرم بنویسید که نوکر بوده

سائل روز و شب آل پیمبر بوده

روی قبرم بنویسید "سیه پوش حسین"

بنویسید که با کعبه برابر بوده

صد شکر میکنم که گرفتار تو شدم

منت نهاده اى و عزادار تو شدم

احرام عشق بسته به میقات آمدم

حیران کوى وصل به دیدار تو شدم

هرجا حضور اهل بكا فوق العاده است

معلوم می شود كه فضا فوق العاده است

در مجلسی كه زمزمه و شور و گریه هست

بی شك نگاه مادر ما فوق العاده است

در کوچه های روضه به اقبال می رسیم

داریم می رسیم اگر کال می رسیم

یک ماه،نه دوماه،نه در گریه برحسین

داریم به نتیجه ی یک سال می رسیم

روضه شروع شد ؛ همه پر در بیاورید

از این بهشت میوه ی نوبر بیاورید

حالا كه حوض كوثر ما گریه بر شماست

یك كاسه اشك ناب ،از آن ور بیاورید